يه ماهي قرمز تو خواب دريا

در حدود سایه ام پرسه می زنم/ بی خیال اعتبار آفتاب

 

عشقی را که به روزهايم آموختی کودکی کردم که در بازخوانی هر باره اش در خنده ی کودکانه ای که برای فردا رشد می کند تازه ترت می کند و بزرگتر

-بزرگتر از حقارت زمان و مکان -

؛عاشقانه زيستن ؛آموزه ای از توست که حکم همواره عزيز ماندنت را به فردای اين سرزمين ابلاغ زده است.

  
نویسنده : زيبا كاوه يي ; ساعت ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ آبان ۱۳۸٤
تگ ها :