يه ماهي قرمز تو خواب دريا

در حدود سایه ام پرسه می زنم/ بی خیال اعتبار آفتاب

 

شاعر ديروز همين حوالی بودم

باد سردی وزيد

استخوان ترانه هايم يخ زد

حالا دراز کشيده ام زير سايه سار آدم های برفی

با يک دماغ دراز  هويجی

با چشم هاي  زغالی

در خواب زمستانی ام اما

بهار می بينم هنوز

 

  
نویسنده : زيبا كاوه يي ; ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آبان ۱۳۸٤
تگ ها :