يه ماهي قرمز تو خواب دريا

در حدود سایه ام پرسه می زنم/ بی خیال اعتبار آفتاب

شعری از ثريا کهريزی

""  غار فلاطون   ""

 

كلمه ها تاريك مي پوشند       گاهي

بودن را چيزي مي دانم موهوم      در آن غريبه اي ست

سايه به سايه ام قدم مي زنيم در خود

 

كسي را نمي شناسم حتا تو

كه در انتهاي عرياني ام خودت را صميمي مي داني

احساسي سخت دارم به اعتمادي كه هر بار ديگر بارديگر بارديگر بارديگر بار

گوشه ي دنيام گرهي ست كور

دست هيچ تويي به آن نرسيده             نمي رسد هرگز !

 

گره خورده ام انگار به چيزي دور            اين نزديك

كوچه اي تنگ

 روز هايم را زنجير كرده       راهي نيست

 

                     دستي بر سرم بكش زيبا

                     ديوانه ي نگاهي ساده ام

 

راهي به سرزمين تو بايد جست  حرف بايد گفت دروغ

بايد گفتگو ندارم        ولم كنيد !

از آداب تان بيزارم

هيچ معنايي در نگاه تان نيست

پشت در راهي نيست تا ديوار

خستگي خط انداخته بر چهره ام

بيا بر گرديم زيبا !

راه زيادي از خانه دور شده ايم

 

 

 

 

  
نویسنده : زيبا كاوه يي ; ساعت ٩:۳٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳۸٤
تگ ها :