برای مادرم که مادرانگی اش را میراث همیشگی ام کرد

مادر که باشی خوب می دانی تمام حقیقت میان دو نیمه فرزندانت تقسیم شده است آنها که می کشند آنها که کشته می شوند حوا که باشی فرقی نمی کند اشک های تو برای هابیل باشد با موهای بلندش پیچیده به دستان مرگ یا برای قابیل که چقدر در برابر تمام زندگی تنها مانده است

/ 2 نظر / 3 بازدید
سياوش

هواي اين روزها نه آفتابي است كه لم بدهي و پاي در خنكاي شوخ چشمه اي، نه باراني است كه راه بروي و باران يكريز ببارد و «ري را» بخواني. هواي اين روزها مكدر است با ابرهاي تيره ضخيم كه نه مي بارد، نه آفتاب را مجالي براي يتابيدن مي دهد. ديروز يكنفر را كشتند، يكنفر را ترور كردند اينجا ايران است و عده اي رم كرده زمامدار امور شده اند. چه تلاشي مي كنند تا مخالفان مسلح به منطق خود را به ورطه عصبيت بياندازند تا بي پرده و گله وار بر آنان بتازند به خيال خود و كار را يكسره كنند… چه بايد كرد؟ سرانجام كار به كجا مي رسد و چه هزينه اي بر مردمان اين سرزمين تحميل خواهد شد؟

ساقی

درود مادر ..کاش من هم به اندازه ای که او مرا دوست داشت ..دوستش داشتم ..قلب او قلب مادر است ..و قلب من ..هی ..هی چه بیهوده می کوشم